ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ « Βυζάντιο, Πόλη ή Ισταμπούλ »

« ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ την Πόλη , πρέπει να περπατήσεις .Όχι τραμ . Όχι ταξί . Οι ομορφιές της Πόλης δεν είναι φανερές στα μάτια του βιαστικού διαβάτη. Δεν βρίσκονται πάντοτε στην οριζόντια προέκταση της οπτικής ακτίνας .Δεν μιλάν. Δεν φωνάζουν : « Εδώ είμαι . Στάσου να με ιδείς » Όχι . Οι ομορφιές της Πόλης είναι διακριτικές , κρυμμένες στα πιο απίθανα μέρη , πονηρότατα ντυμένες , πολλές φορές , με τα κουρέλια της ασκήμιας και της αθλιότητας .Πρέπει λοιπόν να περπατήσεις , να περπατήσεις . Το μάτι σου πρέπει να είναι ερευνητικό, ανήσυχο. Η νοημοσύνη σου ακονισμένη σαν ξυράφι . Η ψύχη σου σε συναγερμό . Η ευαισθησία σου να δονείτε. Οι ιστορικές σου γνώσεις πάντοτε σε επιφυλακή , να εξάπτουν την φαντασία σου . Και να περπατάς . Να περπατάς ώσπου να μην νιώθεις τα πόδια σου απ΄ την κούραση . Ωσότου η ψυχή σου κορεσθεί από εικόνες , το μυαλό σου από στοχασμούς »

 

  

Η Κωνσταντινούπολη των αιώνων !!!!!

                                 

Η πόλη ονομαζόταν από την ίδρυσή της το 658/7 π.Χ. έως και το 330 μ.Χ. Βυζάντιο. Το 196 μ.Χ, και για σύντομο χρονικό διάστημα, έλαβε επίσης την ονομασία
Augusta Antonina από τον αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο, προς τιμή του γιου του Αντωνίου. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄, στα εγκαίνιά της το 330, την μετονόμασε Nova Roma (ελλ. Νέα Ρώμη), όνομα που όμως δεν επικράτησε, καθώς η πόλη έγινε γρήγορα γνωστή ως Κωνσταντινούπολη (=πόλη του Κωνσταντίνου), από το όνομα του ιδρυτή της. Όπως παραδίδει ο ιστορικός Σωκράτης, στην Εκκλησιαστική Ιστορία, η ονομασία Νέα Ρώμη κατοχυρώθηκε δια νόμου και φαίνεται πως απηχούσε ένα ρητορικό παραλληλισμό μεταξύ Ρώμης και Κωνσταντινούπολης. Άλλες ονομασίες που της αποδόθηκαν είναι «Βασιλεύουσα», «Βασιλίς των πόλεων», «Μεγαλόπολις» και «Επτάλοφος», ενώ αναφορά γίνεται και στο όνομα «Ανθούσα» . Η διεθνής ονομασία της πόλης σήμερα είναι Ιστάνμπουλ, όπως μετονομάστηκε επίσημα από την Τουρκική Δημοκρατία  το  1930.

                                                   photo by   Harpas

Η αγαπημένη « Istanbul» του Ορχάν Παμούκ

" Η μοίρα της Ιστανμπούλ είναι και δική μου μοίρα, είμαι αφοσιωμένος στην πόλη επειδή σε αυτήν οφείλω αυτό που είμαι " , εξομολογείται  ο   Ορχάν Παμούκ σ’ αυτό το γοητευτικό βιβλίο που διαβάζεται σαν δοκίμιο, προσωπικό ημερολόγιο, ιστορία, οδηγός πόλης και μυθιστόρημα μαζί. Ο σημαντικότερος σύγχρονος Τούρκος συγγραφέας μάς παρασέρνει σ’ ένα συναισθηματικό ταξίδι στην πόλη όπου ζει εδώ και πενήντα χρόνια και μέσα από τις αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας συνθέτει το προσωπικό του πορτρέτο της Κωνσταντινούπολης.
Μέσα από τα μάτια του ανακαλύπτουμε τα σοκάκια της Πόλης, τις λιθόστρωτες λεωφόρους της, τα ξύλινα αρχοντικά της, το τέλος ενός πολιτισμού αλλά και τη γέννηση ενός καινούργιου.

    

                  Photo by  Harpas

Πράγα : Ενα διαμάντι στις όχθες του ποταμού Μολδάβα